Kiedy na świat przyszedł Jamie, ważący zdrowo i przychodzący na świat bez komplikacji, obie rodziny zebrały się wokół April w szpitalnej sali. Strach, który towarzyszył im w pierwszych miesiącach, ustąpił miejsca cichej, wszechogarniającej miłości, gdy po raz pierwszy trzymali noworodka. Matka April wyznała później, że w tamtej chwili jej córka wciąż wyglądała jak dziecko, ale szła naprzód z nieoczekiwaną determinacją. Nathan ze swojej strony nalegał na obecność, zdecydowany nie uchylać się od odpowiedzialności ojcostwa. W tych pierwszych tygodniach ich dni były naznaczone nieprzespanymi nocami, karmieniami i stromą krzywą uczenia się, której doświadcza każdy świeżo upieczony rodzic – tyle że oni doświadczali tego w wieku, w którym większość ich rówieśników myślała o egzaminach, planach na weekend i marzeniach na przyszłość, które wciąż wydawały się odległe. Pomimo ogromu zmian, zarówno April, jak i Nathan wyrazili głęboką miłość do Jamiego, jednocześnie zdając sobie sprawę z czekających ich wyzwań
