Trzy lata temu porzucił żonę po porodzie, bo była „gruba i brzydka”. Dziś wieczorem, na gali, wszedł z uśmiechem do swojej nowej żony, aż cała sala wstała, by powitać oszałamiającą „prezes” przybywającą z miliarderem. Przyjrzał jej się uważniej… i zamarł: to była ona.

Ethanowi ścisnęło się żołądek.

Twarz kobiety wydawała mu się znajoma. Jej oczy. Spokojna siła w jej uśmiechu. Sposób, w jaki patrzyła na ludzi, zamiast błagać, żeby ją zauważyli.

Głos Ethana zabrzmiał sucho. „Nie… to niemożliwe…”

Kobieta przeszła obok niego, nawet go nie rozpoznając.

I Ethan zrozumiał najstraszniejszą prawdę:

Nie potrzebowała zemsty, żeby go skrzywdzić.

Po prostu w ogóle tego nie potrzebowałem.

Część 2 — Imię, które zrobiło wrażenie
W środku sali goście otoczyli kobietę i Alexandra.

„Pani Natalie Reed, wygląda pani dziś niesamowicie”.
„Pani historia zmieniła tak wiele kobiet”.
„Pan Hart ma szczęście, że jest u pani boku”.

Ethan złapał znajomą kobietę stojącą przy barze. „Kim ona jest?”