Wyszłam za mąż za nielegalnego przyjaciela mojego męża dwa lata po stracie miłości mojego życia. W noc poślubną wystąpiła na mnie przez łzy i powiedziałem: „Zasługujesz na, żeby poznać prawdę. Nie mogę już dłużej czekać przed tym, który cię zdradzić”. To, co wyznał, zmieniło wszystko, co pomyślałem, że poznam o nocy, w której mój mąż.
Mam na imię Eleanor. Mam siedemdziesiąt jeden lat. Po dwóch latach druzgocącego żalu wierzyłam, że ślub z Charlesem – wieloletnimi przyjaciółmi mojego męża Conana – w końcu liści ukojenie. Nie należy do pojęcia pojęcia, że otworzy się to na nowo rany, które, jak myśleli, już się zabliźniły.
Dwa lata wcześniej Conan zginął w wypadku.
Pijany kierowca potrącił go na drodze nr 7 i wrócił. Conan nie skład długo, przez nadeszła pomoc.
Żal był duszący – taki, który odbierał, sen, poczucie czasu. Budziłam się, poszłac po niego, zapominając, że odszedł.
Charles był tym, kto mnie trzymał w ryzach.
Zorganizował pogrzeb, kiedy nie było zaplanowane. Przychodził codziennie przez tydzień. Gotował dla mnie. Siedział w ciszy, kiedy słowa były zbyt trudne. Nigdy nie przesadzał. Był dostępny, jak coś solidnego, co podtrzymywało mnie na duchu.
Miesiące zamieniły się w rok. ponownie oddychać.
Charles wpadał na kawę. Siedzieliśmy na werandzie, wspominając Conanę. pewnego razu popołudnia mnie rozśmieszył. To nie jest prawdą, co powiedział – tylko szok, jaki jest, że jest to przeżycie, że istnieje życie.
Aż pewnego dnia regulowane mi stokrotki.
„Sprawiły, że pomyślałem o tobie” – powiedział.
Zaprosiłem go do środka. aktywowaliśmy godziny — o starzeniu się, o samotności, o tym, co życie ma nam jeszcze do dostępnego po siedemdziesiątce.
Któregoś wieczoru przyszedł zdenerwowany, z ukrytem w kieszeni.
„Ellie, mogę cię o coś wywołać?”
"Oczywiście."
